Çamlıyayla Yolu Genişletilmeli

Gizemli Toros Dağları. Öyle bir çekiciliği var ki, gittikçe daha da içerilere, daha da zirvelere merak sarıyor insan.

Daha dün oradaydım. O dağların tepesinde yolculuk etme keyfini bir kez daha yaşadım. Eski adıyla Namrun, şimdiki adıyla Çamlıyayla’da iki gün kalma fırsatı yakalamışken, dağların tepelerindeki güzellikleri aşağılara doğru seslenivermek istedim.

Eskiden de birkaç kez gördüğüm, geçen yıl ise günübirlik gittiğim Namrun Yaylasının tarihini, geçen yılki gidişimde biraz incelemiş ve anlatmaya çalışmıştım. Bu defa söylemek istediğim öncelikli detay bu yaylanın yolunun yeterli olmadığıdır. Önemli sayıda yazlıkçının, yaz aylarında gelip kaldığı Çamlıyayla’nın Tarsus’a 60 km olan yolu tamamen virajlı, dar ve 1400 metreye tırmanan bir yoldur. Yer yer ürküten uçurumların kenarından giden yolda ancak iki araba yan yana gelebilmekte, önünüze düşen bir traktör ya da kamyonu geçmek ise çoğu zaman mümkün olamamaktadır. Eski yola çözüm olsun diye yapılan bu yol pek çözüm olmamış gözüküyor.

Yayla yolları genelde böyledir aslında. Dar ve büklümlü olur. Ama Çamlıyayla yayla olmaktan öte bir ilçedir. Gittikçe de gelişmekte, büyümektedir. Çok sayıda yazlıkçının mevsimsel, hatta hafta sonları için gidip geldiği bir yerleşim yeridir. Eğer ki turistik bir yer olsaydı en çok turist alan yayla olurdu.

Orta Torosların batısına doğru yer alan ve Toros Dağlarının en önemli birkaç yükseltisinden birisi olan Bolkar Dağlarının önünde, yeşil bir gelin gibi süzülen Çamlıyayla sanki bir çam denizi. Asırlık çam ağaçları, orman karakterli farklı ağaçlar ve düz alanlardaki çeşitli bitki örtüleri oksijeni bol kılmak için yaratılmış adeta.

Çocuktum. Çamlıyayla yolunda korkunç bir kaza olmuş, tüm Tarsus’ta konuşuluyordu. Kara Kartal diye bilinen yolcu otobüsü uçuruma yuvarlanmış, yolcuların çoğu ölmüş, otobüs sürücüsü bir ağaca takılı kaldığı için yaralı kurtulmuştu. O sürücü annemin yakın akrabasıydı. Dolayısıyla o kazayı hala annemden dinlerim.

Dünkü Çamlıyayla gezimizden dönerken istikamet Ankara olduğu için eski yolu, yani Çamlıyayla’nın 13 km. aşağısından dönüp Torosların orta yerinden doğu istikametinde giden ve E-5 Karayoluna (Ankara-Adana) bağlanan yolu tercih ettik. Bu yolu da daha önce gitmiştim ve anlatmıştım. Tamamen doğayla iç içe, kirletilmemiş bir güzergah. Toros köylerinin içinden geçerken bile iki taraflı çam ağaçlarının gölgesi ve kokusu huzur veriyor insana. Yaklaşık 1000 metrelik bir kotta giden, iniş ve yokuşu fazla olmayan bu yol dar ve virajlı. Kara Kartal’ın uçuruma yuvarlandığı yol burası. Kadıncık HES’in üzerinden geçen köprü sadece bir araçlık. Bu defa Baraj gölünün çok dolu olduğu dikkatimizi çekiyor. İki yıl önce buradan geçtiğimizde sular çekilmişti adeta. Çok zor bir yol olmasına rağmen bu yolu çok seviyorum. Torosların ortasından ve dağların doğu-batı uzantısına paralel giden yolda doğanın keyfini almanın sınırı yok denilebilir. Pozantı yakınlarındaki Gülek Yaylasının hemen alt tarafında Ankara-Adana Karayoluna bağlanan 25 km. uzunluğundaki bu yolda giderken, Torosların zirvelerinde yer yer göze çarpan düzlüklerdeki sebze-meyve-hayvancılık gibi uğraşları da gözlemlemek mümkün.

………………………

Ulukışla-Pozantı Otoyolu

Ulukışla-Pozantı arasını gidenler iyi bilir, bu mıntıkada trafik çekilmez hal alıyordu. Duble yol, Otoyol gibi rahat gidişlerden bu yola girildiği zaman tek şeride düşen yolda trafik çilesi çekiliyordu. Pozantı civarında halen tamamlama çalışmaları yapılan Otoyolun trafiğe açılan Ulukışla-Pozantı arası tek kelimeyle süper olmuş. Ulukışla civarında az yükseltili, nispeten düz bir kotta giden yol, Pozantı’ya yaklaştıkça, çok dağlık bir mıntıkaya girmesi sebebiyle viyadük ve tünellerden oluşmaktadır. Öyle ki 15 viyadük, 7 tünel geçilen bu kısımda adeta tünel-viyadük, tünel-viyadük olarak giden yol belli ki çok masraflı olmuş. Kırkgeçit tünel ve viyadükleri tamamlanmış olup Çakıt viyadükleriyle devam etmekte olan Otoyol, şu anda bile Ankara-Mersin ulaşımını yarım saat kısaltmış bulunuyor.

Torosların geçit vermediği, Gülek, Sertavul, Gavurdağı gibi geçitlerin sayıldığı dönemler artık geride kalmış bulunuyor. Çünkü dağları delip yol yapan bir teknolojiyle istenildiği gibi yol yapılabilen bir çağdayız. Dolayısıyla Çamlıyayla’nın yolu da istenildiği takdirde genişletilebilir ve daha az tehlikeli bir yola olabilir. Ve bu yapılmalıdır.

14.07.2009

dsucuka@hotmail.com

Bu yazı 1257  kere okundu