Uzun bir aradan sonra
Uzun bir aradan sonra, okuyucuya sevgi ve saygılarımı ileterek başlamak istiyorum. Kalemimin ucu paslandı desem yeridir. Bir süre önce yazmaya neden ara verdiğimi özet bir yazıyla işlemiştim. O yazıyı okuyanlar çok duygulandıklarını belirtirken geçmiş olsun dileklerini de iletiyorlardı. Yazılarımı yayınlayan sitelerden birisinin sahibi, bir dostum ise o zaman beni arayarak “bu yazıyı yayınlamayacağım, siz ki insanlara pozitif enerji veren birisi olarak bizi üzmeye hakkınız yok, bu yazınızla bizi üzdünüz” demişti. Haklıydı belki ama…
Ben o yazımda kimseyi üzmek istemedim. Sadece insan yaşamındaki bir kesiti aktarmaya çalıştım. İnsanın kısacık hayatında koşar adım yaşarken sağlık halkası çözülüverince ne gibi sıkıntılar yaşadığını, nasıl duygularla yorulduğunu ve sağlığını ararken nasıl mücadele ettiğini aktarmaya çalıştım. Hem salt kendi adıma değil, sağlık problemi olan tüm insanlar adına yazmıştım. Aldığım tepkilerden bir kısmı “aynılarını ben de yaşadım” şeklinde idi. Ayrıca, bir süre de olsa yazmaya ara vereceğim için mazeret bildirmek istemiştim.
Bu arada sağlık sorunumun ne olduğunu merak edenler beni aradılar. Yılardır görüşme fırsatım olamayan arkadaşlarımı telefonda karşımda bulmuştum ve mutlu olmuştum. O zamanki yazımda pek açık söylememiştim, o nedenle nasıl bir sıkıntım olduğunu merak edenler oldu. Onu da kısaca belirteyim; yıllardır bileğimin ortasında taşıdığım ve yağ bezesi zannedilen bir kitle tümör çıkınca biraz ortalık karışmıştı. İyi huylu gözükse de alınması başka sorunlar yaratacaktı. Allahtan ki, gittiğim adres doğru idi ve başarılı bir ameliyat olmuştu. Şimdi tam iyileşme için uzun zaman beklemek gerekiyor. Kalıcı bir güç kaybı da söz konusu. Bu yazıyı yazmadan önce tutmakta zorlandığım su dolu bir sürahiyi düşürüp kırınca üzülmediğimi söyleyemem. Hani olur ya bazen, yapıyorken yapamadığınız şeyler sizi üzer, büzer, işte öyle bir şey… Her şeye rağmen bugünkü halime şükretmekten başka sözüm yok. Ve bu riskli ameliyatı başarıyla gerçekleştiren Gazi Üniversitesi Ortopedi Servisinden Prof. Dr. Sacit Turanlı, Doç Dr. Hamza Özer, Doç. Dr. Hakan Selek ve tüm ekibe teşekkürlerim çok.
Yazmaktan bir süre ayrı kalınca yoğunlaşmak, tekrar başlamak kolay olmuyor. Bu kadar uzun süre ara vermemin nedeni elbette ki fiziksel anlamda yazamamak gibi bir mazeret değildi. Kopunca geri dönmek çaba istiyor tabi ki. Tıpkı derslerden kopan öğrenci, sanattan kopan sanatçı, spordan kopan sporcu gibi. Hayatın akışına bir kaptırınca insan kendini, üretmek için zaman kalmıyor. Oysa o zamanı yaratmak tamamen istemekle ilgili bir şey. Bundan sonra düzenli yazacağıma inanarak ve bu yazıda da bir kez daha kendimi anlatarak başlamış bulunuyorum. Umarım okuyucu ile bağları koparacak sorunlar çıkmaz karşıma.
Anlatmaya çalıştığım bu süreç içerisinde iki kitabımın basımıyla uğraştım. “Sorunlar ve Çözümler” ile “Güneydoğum Derneği’nin Panelleri ve Sonuçları” adlı kitaplar eşzamanlı olarak matbaaya baskıya girdi. Çok yakında Ağustos 2010 baskısı olarak çıkacaklar. Ağustos 2010’da erişkin insan sınıfına dahil olan oğlumu Üniversiteye yerleştirme çabam tüm bunların üzerinde idi ve o çabayı da bir kenara bırakmış oldum artık.
Bu arada ülkede olup bitenler yine can evimizden vurdu hepimizi. Terör saldırıları, şehitler, asker-siyaset, siyaset-yargı sürtüşmeleri, davalar, referandum sürecindeki düşük düzeyli siyaset derken huzur arayan bir toplum olmaya devam ettik. CHP’nin gündemi ise tüm sorunlara fark attı. Şimdi beklenen CHP’li bir iktidar. Olur mu, olmaz mı? Her kafadan bir ses çıkıyor ama bunu da Referandum sonucuna bağlamak isteyenler aslında yanılıyorlar. Seçime normal şartlarda (anormal şartı beklememek gerekir) daha bir yıl var ve siyasette bir gün bile uzun bir süredir.
Bir başka yazıda buluşmak dileğiyle,
15.08.2010
dsucuka@hotmail.com |
Duygu SUCUKA
Tarsus’ta bir ilk olarak Comenius asistanship projeleri kapsamında comenius asis