Ergenekon - Devlet- Vatandaş

Güneydoğu’da Devlet-vatandaş kopukluğunu, daha doğrusu bölge halkının Devlete olan manevi uzaklığını çok iyi biliyoruz. Halk bir biçimde devleti kendisine uzak görmüş, rüzgâr bir türlü tersine dönmüyor. Burada tüm bölge halkını aynı kategoriye koymamak gerekir ama genel değerlendirme devlet-vatandaş kopukluğu yönündedir. Bunun sebepleri üzerinde durmak ve çözümlerini aramak bir yana, ülkeyi bölme meraklılarına da koz olmaktadır bu durum.  

Güneydoğu’daki, öteden beri süregelen devlet-vatandaş ilişkisinin soğukluğundan söz ediyoruz ama tüm ülkede bir devlet-vatandaş kopukluğunun eşiğine gelinmiş bir manzara hâkim bugün.

Toplumun önemli bir kısmı tedirgin, huzursuz, yarınından endişeli, devletine güven duyamıyor maalesef. Bu ülkeyi yönetenler, toplumdaki bu tür rahatsızlıklara yatıştırıcı duruşlar sergileyecekleri yerde veryansın kavga, didişme, tartışma, düello gibi eylemlerle siyasi getirim peşindeler. Toplumdaki, devlete karşı güven olgusunun çıtası her geçen gün düşerken devleti temsil edenler ne yapmaları gerektiğinin farkındalar mı acaba?

 Sokaktaki sese kulak verince şu düşünceler dökülüyor satırlara:

Cumhuriyet mitinglerine ve kapatma davasına karşı başlatılmış olan Ergenekon soruşturması, AKP’nin kapatılmamasıyla birlikte geri plana itilmiştir. Artık gündemden düşmesi ve kapanması beklenirken, Deniz Feneri yolsuzluğu çıkınca tekrar Ergenekon gündeme gelmiş ve Deniz Feneri tartışmaları geri plana itilmek istenmiştir. Yani Ergenekon davası, gündem değiştirmek maksadıyla el altında tutulmaktadır.

Eğer ki sokaktaki insanın bu düşünceleri doğru değilse; bunu göstermek ve halkta güven duygusunu pekiştirmek için devlet makamlarını dolduranlara bazı görevler düşmüyor mu? 

Diyelim ki AKP zaten kapatılmayacaktı ve Ergenekon soruşturması da devam edecekti. Ve Deniz Feneri yolsuzluğu da Ergenekon ile gölgelenemez. Peki öyleyse, durup durup, bu ülke için suç işlemiş olabileceğine hiçbir kimsenin ihtimal veremeyeceği vatansever insanların toplanıp götürülmesi ne şekilde açıklanacak, onun da ötesinde sonlandırılacaktır? Bunun bir sonu yok mudur? Halkın bugün merakla beklediği, bu soruların cevabıdır.

Telefon konuşmalarında dikkat ediyorum, karşımda konuşan kişi kim olursa olsun, hangi arkadaşım olursa olsun, telefonda ne Ergenekon lafını ne de bu kapsamda gözaltına alınanları ve arananları telaffuz etmiyorlar. O kişi veya bu dava gibi sözlerle konuşmaya çalışıyorlar. Çünkü çekiniyorlar. Çünkü herkesin, sıradan vatandaşların bile telefonlarının dinlendiğini düşünüyorlar. Telefonda Ergenekon lafı geçerse hemen kayda alınıyormuş diye şartlanmış insanlar. “Aman bu konuda bir kelime etmeyelim, gel bakalım sen ne biliyorsun bu konuyla ilgili diye bizim de peşimize düşerler” ürküntüsü insanlar arasındaki telefon konuşmalarını bile komikleştirmiş durumda. Peki, kim bütün bu tedirginliklerin sebebi? Devlet değil mi? Hal böyle olunca, vatandaş devletinden çekinince, korkunca nasıl bir sonuç doğacak? Devlet-vatandaş soğuk savaşını önlemek mümkün olacak mı? Vatandaş devletini sevmemeye başlarsa o devleti kolayca bölmek söz konusu olmayacak mı? 

Toplumda yaratılan korkular dinmek bilmez biçimde artarken, Deniz Feneri yolsuzlukları, Ergenekon Davası tam gaz tartışılırken, düellolar yapılırken, şerefler-haysiyetler çiğnenip siyaset insanların midesini bulandıracak boyuta taşınırken, geri planda neler döndüğünün farkında mıyız? Yüzeysel kavgalarla meşgulken, ne toplum olarak ne de devlet olarak geri planda oynanan ve bizim için gerçek tehlike oluşturan oyunların farkında olduğumuza inanasım gelmiyor. 

Her geçen gün daha büyük sorun haline gelen Güneydoğu meselesi ve Ermeni sorunu, günlük tartışmalar arasında zaman harcarken maalesef hafife alınmaktadır. Siz kavga ederken ülkenin her yerinde ana dilde eğitim eylemleri devam ettirilmektedir. Ermeni lobisi tüm dünyada aleyhimizdeki çalışmalarını sürdürmektedir. Tüm bunları görmezden gelmek, 5–10 yıl sonrasının önümüze getireceği tehlikeleri engellemek için çare-çözüm değildir. Toplumu suni gündemlerle oyalarken ülkeyi bölme planları yapanları ve yönlendirmelerini çok iyi okumamız gerekir. 

İktidara yakın olmayan yazar, medya, bürokrasi, iş dünyası gibi kesimlerdeki korku, endişe, devlete güvensizlik, yargı ve kanunlara karşı çekince olgularının sonlandırılması adına, bu Ergenekon denilen şey her ne ise bir an evvel sonuçlandırılmalıdır. Aksi takdirde devletine düşman bir toplum yaratılma yolunda hızla mesafe alınmaya devam edilmiş olacaktır. Devletin asli görevi vatandaşla arasına kalın ve soğuk duvarlar örmek değil kucak kucağa olmaktır. 

24.09.2008

dsucuka@hotmail.com

Bu yazı 1337  kere okundu