Yollar

Uzak yollara vurdum gamımı, bilmiyorum nereye gider, ne alır ne verir bana yollardan.

Öyle yakar, öyle çeker bu gönül hasret ipini, bir ucundan tutan bulur mu bulmaz mı bilinmez?

Ağlasan sesin yüreğime dokunur, gözyaşların gecelerimde okunur.

Bilmiyorum nereye varır bu yolların sonu?

Her soru bir cevap verir ardı sıra. Yollar uzadıkça toz duman olur, sel olur, akar gider ardım sıra...

Hep bir şeyler koşar peşimden, günler ilerledikçe bir volkan kavurur benliğimi.

Varoluşlar mı yok oluşlar mı?Sırlar dizilir ardı ardına, çözülmez düğümler atar adımlarım arasına.

Bir şeylerin bilinmezliği ve bir çok şeyin bilinmişliği ile takip eder durur beni.

Bilmiyorum nereye varır bu yolların sonu?

Ya gül kokulu bahçelerin pembe düşlerine alır, ya kızıl zindanların kör merdivenlerinde zincirlere hapseder yüreğimi!!!

Yollar ah bu yollar!!!

Varayım derken ömrümü yol eden yollar...

Bitin artık...!

Bu yazı 1491  kere okundu