Türkçe kendi kuralları ile gelişmeli

Halk Bilimi Araştırmacısı  Duran Abacı Dördüncü kitabı Çokum Bilik’i yayınladı. Bir çok araştırma eseri yazıları Gazetemizde yayınlanan yazar Duran Abacı, kitabı hakkında şunları söyledi. Abacı, “Şu anda  Türkçe’yi geliştirme ve yayma derneğinin başkanlığını yapmaktayım. Ben Türkçe’yi Türkçe’nin kendi kurallarına göre geliştirmek üzere fikirlerimi, yazılarımı yazıyorum.

Ve bu hususta kendi iddialarım var. İddialarıma göre makalelerimi, yer isimleri, dere isimleri, doğa isimleri ne varsa bunları almak suretiyle ve bunların kökünü bularak anlamlarını çıkarıyorum Ve Türkçe’nin de bu şekilde gelişeceğine inanıyorum. Bundan sonra yazılarıma devam ediyorum yakında inşallah beşinci kitabımızı da yayınlayacağız.”dedi.

Abacının okurlarından bir tek isteği var. O da okunan eserlerinin eleştirilmesi. Abacı, “Okurlarımdan tenkidlerini beklerim. Yazıyla bildirirlerse memnun kalırım.”diyor.

İŞTE KİTAPTAN BİR ESERİ:

ORKUN Sayfa 102-103-104

Türklerin türeyiş destanı olan Ergenekon Destanı, bugün Moğolistan sınırları içerisindeki Orkun Havzasında cereyan etmiştir. (Orkun, Türkçü Dergi,79. sayı Eylül 2004)

Biz daha çok kelimenin yapı ve anlamı üzerinde duracağız.

Kelimenin yapısı:

Or+uk+un      or+k+un          Orkun şeklindedir.

“Or” kökünden türemektedir.

Bu kökten türeyen bazı sözcüklere bakalım:

Derleme sözcüğü:

Or: Hendek, düşman saldırısına karşı koymak için düzenlenmiş yer.

Or: Ateş

Orak: Ekin Biçme zamanı

Orak: Cin

Orakayı : Temmuz, Ağustos, Haziran

Oran: Abartma, Abartı

Oran:Özel im

Orun: Yıkıntı, kalıntı

Orandasız: El ve göz ölçüsü olmayan

Oranlama: Atasözü, Masal, Öykü, Yanık Türkü, Tekerleme, Yalan, uydurma söz, Şaka

Ora-ora: Öbek öbek, küme küme, dizi dizi, sürü sürü

Obruk: Obruk

Obruk: Çam ormanı (ormanın kuytu yeri)

Obruk: Toprağın çökmesiyle oluşan delik, Obruk, Çayın oyduğu yer, Hendek, Yer üstü sularının içinde kaybolduğu doğal oyuklar.

Ordan: Erkek balarısı

Orgun:Gizli, saklı

Ork: Uzunluk boylam

Orlamak: Yara sulanmak, yangılanmak

Orşak: Sacayağı

Oruk: Aile oymak, Göçmen olarak gelip bir yere yerleşen.

Orun: Gizli, habersiz

Divanı- Lügait it Türk’te:

Ormak: Kesmek, biçmek

Ordu: Hakanın oturduğu şehir

Ordubaşı: Hakanların döşeyicisi, yaygıcısı

Ordu:Sıçan, köstebek gibi yerde yaşayan hayvanların yuvası

Ordulanmak:Başşehir edinmek

Ordu tal: Hamam otu

Ordhulanmak: Yurt tutmak, yer edinmek, güneş batmak, kaybolmak.

Ornatmak: Yerine koymak

Oru:Şalgam, buğday ve buna benzer şeyleri saklamak için kazılan çukur.

Orulmak: Biçilmek

Orum: Kesim

Orun: Yer, mekan mevki

“Or” kökünden türeyen sözcüklerin çoğunda gizlenmek, saklanmak, yayılmak, kesilmek, yerleşmek, yurt edinmek anlamları vardır.

Sonuç olarak “Orkun”; gizli yer, gizlenilen yer yahut da yurt tutulan, yerleşilen yer” anlamına gelmektedir.