KUTLU TOPRAĞIN
Bir kutlu aşk için ömrün serenler;
Konya’dan el eder bize erenler.
Yunus’un gözüyle görsün görenler;
Dikeni gül eder kutlu toprağın.
Sevdanla yiğitler döner mahire.
Adını yazdırır düne ahire.
Bin zırhlı gelse de Kilitbahir’e.
Ateşi kül eder kutlu toprağın.
Ah etmem bu canı yoluna sunsam.
Bozkır ortasında güneşle yunsam.
Bir kuru ekmeği suyuna bansam;
Acıyı bal eder kutlu toprağın.
Kütlesi arzımı kıracak kadar;
Düşmana hesabı soracak kadar.
Seyit’e mermiyi saracak kadar;
Bir garip hal eder kutlu toprağın.
Tanımaz zemheri, ayazı kışı;
Atadan yadigâr toprağı taşı.
Cudi’yi Gabar’ı saniye başı;
Mehmet’e yol eder kutlu toprağın.
Bize ne Leyla’dan Aslı, Şirin’den
Biz aşkı öğrendik, aşkın pirinden.
Kimler geçmemiştir söyle serinden;
Bayrağı al eder kutlu toprağın.
Bozlak bir türküsün telli sazımda;
Edirne’den Kars’a özlem sızımda.
Ayrı düşmek varsa alın yazımda;
Günümü yıl eder, kutlu toprağın.
Kara lastiğini yaz kış giyerek;
Seni, senden büyük sevmiş o yürek.
Anamı ağzında “guzum” diyerek;
Bir tatlı dil eder kutlu toprağın.
Kifayet etmiyor ozan da olsam;
Yazsam da aşığım, suskun da kalsam.
Genzime nefesi aşk ile alsam;
Dağlarımda yel eder kutlu toprağın.
İmdi…! İbrahim ŞAŞMA’ya ait bu şiiri insanlarımıza, şuur bulmalarına vesile olması dileğimle sunuyorum.
|
M.Reşat ATA
Tarsus’ta bir ilk olarak Comenius asistanship projeleri kapsamında comenius asis