İSTANBUL UN FETHİ VE FATİH

                                        Yrd. Doç. Dr. Ramazan KARAMAN

                             Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Ö.Üyesi

           "Kostantiniyye (İstanbul) elbette fetholunacaktır. Onu fetheden komutan ne güzel komutan, onu fetheden ordu ne güzel ordudur". ( Hz. Muhammed)

           Ordusuyla ve milleti ile Peygamber ( s.a.v.) in müjdesini gerçekleştiren, Allah ın rızasını ve övgüsünü kazanmış olan II. Mehmet, 833 h. Recep ayının 7. Günü (1432 M.) nde doğmuştur. Babası II. Murat, Fetih suresini okumaya koyulurken bir oğlu olduğunu müjdelemişler.

           "1. Ey Muhammed, Doğrusu Biz sana apaçık bir zafer sağlamışızdır.2. Allah böylece, seni doğru yola eriştirir.3. Böylece sana, kimsenin güç yetiremeyeceği bir şekilde yardım eder. 4. İnananların imanlarını kat kat artırmak için, kalplerine güven indiren odur. Göklerdeki ve yerdeki ordular Allah ındır. Allah bilendir, Hakim olandır. 5.İnanan erkek ve kadınları, içinde temelli kalacakları, içlerinde ırmaklar akan cennetlere koyar, onların kötülüklerini örter. Allah katında büyük kurtuluş işte budur...”(Fetih  Suresi: 1-5)

           Şiirle ilgilendiği bilinen Büyük Hakan, böylesine mutlu bir anda:

"Ravza -ı Muradda bir gül-i Muhammedi açtı." mısra ını söylemiştir.

İstikbalde devlet adamlığına namzet olmanın verdiği sorumluluk ile çok küçük yaşlardan itibaren her şehzade gibi, İslam kültürüyle, ahlak ve faziletiyle kişiliğinin yoğrulmasına büyük bir itina ve önem gösterilmiştir. Molla Gürani gibi, güçlü kişiler ve ilmi (sahasında) otoriteye sahip bir çok bilginlerden feyz ve ilham almış, onların ilim ve irfanlarıyla yetiştirilmiştir.

Şehzade Mehmet, nice sultanların fethetmek istedikleri Konstantiniyye (İstanbul) idealini gerçekleştirmek arzusuyla, yanar tutuşur. Derslerinden daha çok bu düşüncesiyle meşgul olurdu. O, artık gün geçtikçe meftun olduğu Konstantiniyye ye sahip olmayı hülya olmaktan çok mutlak bir şekilde gerçekleştirmenin hazırlığındaydı. 14yaşında babasının taht tan çekilmesi sonucu taht a oturmuş ve çocuk yaşta, olgun ve ağırbaşlı kişiliğiyle devlet idaresini yürütmeye başlamıştı. Ne var ki, Osmanlı nın idaresi çocuk yaştaki Sultan ın elindedir. Bu Haçlılar için kaçırılmaz bir fırsattır. Avrupa, Haçlı saldırılarına bir yenisini eklemek niyetindedir.

Haçlı saldırısının haber alınmasıyla II. Mehmet, zor gününde babasını yardıma çağırır, buyurduğu fermanında: "Gelin ordunun başına geçin... Eğer siz Padişah iseniz küffarın (kafirlerin) saldırılarını defetmek için gelmek vacip(gerek)tir. Eğer ben Padişah isem; emrimize itaat ederek gelmek gene vaciptir."der. Bu durum O nun ince fikir e sahip olduğunun eşsiz bir ifadesidir. Bu durumda II. Murat, tekrar taht a oturup, kafirleri uzaklaştırır.. Babasından sonra II. Mehmet, 2. defa taht a oturur.                                                                                                          

II. Mehmet, dinimizin  “Onlar, işlerinde kendi aralarında istişare ederler.” ilkesine uygun olarak  “Fetih” planını bilginler ile hazırladı. Sultanın bilginleri, O nun şahsiyetinde, fikri gelişmesinde etkin sebeplerdi. Molla Gürani, Molla Husrev, astronomi bilgini Ali Kuşçu devrinin bilginleridir.                                                                                                                                     

II. Mehmet, aşılması yıllardır mümkün olmayan Bizans surlarını, bizzat hesaplamalarını ve dökümünü gerçekleştirdiği kendi eseri "barutlu" toplarla zorlamaya başladı. Kuşatmanın uzamasına rağmen, büyük bir şevk ve sabırla gayret gösterilirken, hiç kimsenin hayal edemeyeceği şekilde gemileri karadan gayet dahice Haliç e indirmeyi başardı. 29 Mayıs (Salı) günü, M. 1453 de Türk bayrağı Ulubat’lı Hasan ın ve nice yiğit arkadaşlarının kahramanlığıyla, bir daha inmemek üzere Bizans burçlarına dikildi. Büyük Fetih Yüce Allah ın yardımıyla gerçekleşmişti. Kutlu Fetih, her türlü teknik imkanın ötesinde yalnız Fetih ordusunda mevcut diyebileceğimiz “ manevi güç”ün desteğiyle gerçekleştirilmiştir. Fethe etkili olan sebepler ahlaki ve siyasi niteliktedir:

Ahlaki sebep: Güzel şehrin halkının, hak ve adalet, ahlak ve fazilet, ilim ve irfan a susamış olmasıdır.

Siyasi sebep ise: Allah ın ismini yüceltmenin gerçekleşmesi gayretidir. Ancak, İslamiyet in doğuşuyla mevcut olan o devrin süper devletleri sayılabilecek İran, Pers ve Bizans İmparatorluklarının, İslamiyet’in gelişmesine ve insanlığın ilahi kurtuluşuna, bilgisizlik ve hoşgörüsüzlükleri ile  engel olmaları gerçeği idi.

Bir bakıma kolaylıkla İslam Devletine dahil edilen İran ülkesinin yanına Hrıstiyan aleminin, Haçlı Seferleri olarak bilinen “saldırganlığı” yeniyi, iyiyi, güzeli, hakkı ve kısacası insanlığın layık olduğu en güzel haslet ve fikirlere karşı olan hoşgörüsüzlüğün ifadesidir. Gerçi, “Hak geldi, batıl zail(yok) oldu. Zaten batıl yok olucudur.” Gerçeğinin ifadesiyle, Bizans elbette düşecek ve  “AZİZ İSTANBUL”umuza kavuşacaktık.

Soylu milletimiz, karış karış, İslamlık- Türklük mührünü vuruyordu. "Malazgirt" ile başlayan başarının sonu gelmeyecek, daima yenileri eklenecekti.

Kostantiniyye, Ayasofya ile birlikte; İstanbul olarak değişikliğe uğramıştı. Ancak, “dinde (İnançları hususunda) zorlamanın olmadığı" gerekçesi ve insana, onun inançlarına, fikirlerine, hür düşünceye saygı takdire şayan bir şekilde yerine getirilmiştir. Hak ve adalete uyulmuş, zulümden uzak, barış ve huzur içinde yerli halkın can güvenliği sağlanmıştır.

Medeniyet ve ilim merkezi olarak uzun süre Osmanlı Devletinin Başkenti olan İstanbul, bugün dünyanın sayılı tabi güzelliklerine sahip şehirlerinden biridir.

Bu yazı 895  kere okundu