29 Ekim 1923

Cumhuriyetin ilan tarihi. Türk’ün bağımsız olduğunun tescil edildiği  gündür. Büyük önder Mustafa Kemal Atatürk’ün tüm dünya ülkelerine; o ülke liderlerinin kafasına Türk ismini kazıdığı tarihtir.

Kutlu olsun.

Türk Milletinin Cumhuriyet bayramı kutlu olsun.

Aslında aklımın ucundan geçen deyim “buruk kutluyoruz” oluyor. Parmaklarım klavyede tuşlara basarken hep ‘buruk’harflerine  gidiyor. Klasikleşti bu deyim. Bende yazmayacağım diye diretince parmaklarım yazmadı. Tekrar tekrar cumhuriyetimiz kutlu olsun.

Yine de gaflet ve ‘delalet içinde olan o bedbahtlara’birkaç çift söz etmeden de geçemeyeceğim. Çünkü; onlar Cumhuriyetime söz ettiler. Hem de sıfatı TBMM üyesi olarak ettiler. Cumhuriyet yönetimi onlara ‘soykırımı’ uygulamışmış…

Hadi o bedbahtlar, gafillerin işi bu diyelim. Ya %47 oy vermiş Türk Milletinin AKP’li Başbakanı Recep Tayip Erdoğan; hala onlara suçlu demesi beni üzüyor…

Keşke çıkıp TV’lere haykırsa bunlar hain!, bunlar cani, bunlar bebek katili, bunlar, polis-asker düşmanı, millet düşmanı vatan düşmanı dese… de yüreğimiz serinlese… Hatta İmralı canisinin asılacağı günü de verse. Ne iyi olur değil mi?

Belki!..

İnşallah diyelim ve Cumhuriyetimizi bir kez  daha kutlarken siz kıymetli okurlarıma  bir anımı anlatayım.

***

Mersin’de Cumhuriyet kutlamaları eskiden muhteşem yapılırdı. Atatürk anıtı önündeki meydanda (tabi eski hali tek şeritli yoldu) toplanan binlerce Mersinlilerin gözleri önünde, babaların annelerin ellerindeki minik yavrucakların heyecanlı meraklı bakışları altında  kortej geçişleri yapılırdı.

Kuvay-ı Milliyeciler (genellikle yaşlı amcalar, o günkü milli kıyafetleri ile) ellerindeki tüfeklerle Fransızları kovuşları küçücük gözlerimizde canlanır, 1923 ruhunu ciğerlerimize kadar doldururduk.

Vali, Garnizon komutanı günün anlam ve önemini anlatır, o kurtuluş gününü hatırlayan yaşlı amcalar da konuşturulurdu… Gözlerimiz yaşlı olarak dinlerdik.

Yani Türkiye Cumhuriyeti Devletinin her ferdi ama her ferdi çıkar bu kutlamayı izler, gözleri dolar, duygu seli altında milli heyecanını doya doya yaşayarak evine doğru giderdi.

Özellikle her ferdi dedim. Çünkü ben o tarihlerde, 33 yıl kadar önceleri mahallemizin en iyi amcası Kürt Osman’dı. Onun at arabası ile Cumhuriyet kutlamalarına geldiğimizi çok iyi hatırlıyorum.

***

30 yıl sonra ne değişti? İşte 2008 yılı ve bir Cumhuriyet bayramı daha geldi. 29 Ekim 2008 tarihi.

Ne değişti biliyor musunuz? At arabaları yok artık. O güzel insan Kürt Osman’da yok. Ama neden olmasın… Hala ümidlerimiz var. Herkes ama herkes eline Türk bayrağını alıp Cumhuriyet bayramını kutlamaya gidebilir. Ha!.. Yanınıza küçük oğularınız, Şeyhmus’u, Mehmet’i, Osman’ı Abdullah’ı, Alper’i  almayı da unutmayın. Tabiî ki birlikte kız çocuklarınız Ayşe’yi-Fatma’yı, Leyla’yı Zara’yı da alıp gelin…Ortalık şenlensin. 30-40 yıl öncesinin ruh dolu Cumhuriyetini hep birlikte kutlayalım.

Cumhuriyet bayramınız kutlu olsun

Bu yazı 1491  kere okundu