Anamur Haber'in köşe yazarı Güngör Tekeli, anılarını yazmaya başladı... Düdük adlı köşe yazısında Ecevit'ten Türkeş'e ve Aziz Nesin'e varana kadar ilgi çekiyor.

****

DÜDÜK

On yıl subaylıktan sonra gazeteciliğe başladım. Bu yıl gazetecilik mesleğine atılışımın 43. yılı.

                 İlk gazeteciliğim Anamur’da başlar. Anamur’da 1967 yılında ilk matbaayı kurdum ve ANAMUR gazetesini yayınladım.

                 Daha sonra profesyonel gazetecilik yaşamım Ankara, İstanbul ve Antalya’da sürdü.

                 Dönemin başbakanları, bakanları, üst düzey bürokratlarıyla doğal olarak ilişkilerim oldu. Görevimin gereğiydi bu.

                 Başbakanlar, bakanlar, siyasi parti genel başkanlarıyla da ilişki içinde bulundum. Bu ilişki, yıllarca sürdü.

                 İlişki kurmakta güçlük çekilen, yalnız ben değil tüm gazeteciler için en zoru rahmetli Ecevit’le gerçekleşiyordu. Ecevit’ten çok önemli bir gelişmeyle ilgili bilgi almak istediğinizde en erken bir hafta sonraya randevu verir, dolayısıyla gerekli bilgiyi ya da yorumu zamanında alamazdınız.

                Ankara’da Türk Haberler Ajansındaydım. O gün liderlerin bilgisine başvurmayı gerektiren önemli bir soru vardı. Ajans beni görevlendirdi. Önce Ecevit’e açtım telefonu. O gün yanıtlanması gereken soru için bir hafta sonrasına randevu verdi. Yani sorunun yanıtını alamadım.

                Sayın Demirel’e telefon ettim. Evindeydi. Güniz sokakta. Yanıtı ilginçti.

                “Geldin de gapıdan mı çevirdik gardaşım!” yanıtını verdi.

                Rahmetli Özal ile ilişkimiz, siyasal düşünce konusunda tamamıyla ters olmamıza karşın neredeyse senli-benli bir düzeye inmişti. Bir gün “Bizi Cumhuriyet okuru yaptın Güngör bey” dediğini unutmuyorum.

               Verebileceğim belki yüzlerce örnek vardı.

               Alpaslan Türkeş’le 1963’te Mamak Askeri Cezaevinde birlikte yattık ve tanıştık. Ben YÖN bildirisine (Sol içerikli bir bildiriydi) imza atan bir subaydım. Türkeş Albay sağ görüşlü emekli Albaydı. Birbirimize kendi siyasal görüşlerimizi dayatmadan, karşılıklı saygı içinde ilişkimiz yıllarca, hatta ölümüne kadar sürdü. Anamur’a ilk getiren de ben olmuştum.

               Bütün bunları niye anlattım? Şunun için:

              29 Mart yerel seçimleri yapıldı ve Anamur Belediye başkanlığını Sayın Türe kazandı. Doğal olarak kendi iç örgütlenmesini de yaptı. Bana söylediğine göre en çok önem verdiği birim “Basın ve Halkla İlişkiler” birimiydi. Bu birimi güçlendirmek istediğini de açıkça ifade etmişti ve doğruydu. 

            Yarım asra yaklaşan bir gazetecilik yaşamından sonra bana düşün, randevu alıp kutlamak, hayırlı olsun demek ve de belli konularda yardımda bulunma önerisini götürmekti. 

            Telefon ettim. Bir bayan çıktı. Birim müdürüne hayırlı olsun demek için randevu istediğimi söyledim. Bayan “Randevuya gerek olmadığını” söyledi. Kalktım, Belediyeye, dolayısıyla basın odasına gittim. Bir görevli sayın müdüre telefon etti ve görüşmek istediğimi iletti. Müdür beyden yanıt:

            “Sonra gelsin, görüşelim.”

             Başbakanla, bakanlarla ve üst düzey bürokratlarla randevulu randevusuz kolaylıkla görüş, Anamur Belediyesi Basın ve Halkla ilişkiler müdürüyle “Hayırlı olsun” demek için kabul edilme!

            Bunu anlamakta gerçekten güçlük  çekiyorum ve aklıma Aziz Nesin’in bir öyküsü geliyor.

           DÜDÜK

Düdüğün ne anlama geldiğini sorduğumda Aziz Nesin;

“Oğlum birisine yetki verdiğinde kendisini dünyanın egemeni sayar”

Demek ki ben de böylesi bir egemenle karşılaşmışım. 

Yine de “Hayırlı olsun” diyorum.

Güngör TÜRKELİ

İletişim için: gungorturkeli@hotmail.com