Bekir ZORBA | AB’NİN ŞIMARIK ÇOCUĞU | Mersin İstikbal Gazetesi

AB’NİN ŞIMARIK ÇOCUĞU

Bekir ZORBA
bzorba66@hotmail.com

AB’NİN ŞIMARIK ÇOCUĞU

AB’NİN ŞIMARIK ÇOCUĞU

Temmuz ayından itibaren AB dönem başkanlığını üstlenecek olan Polonya’nın Cumhurbaşkanı Komorowski; Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün bu ülkeye yaptığı ziyaret sırasında “Türk muslukçuları” Avrupa’ya beklediklerini belirterek; Türkiye’ye AB üyelik desteğini açıkladı. Komorowski: “ Her ülke kendi şansını yaratır, vaktiyle Polonya’nın üyeliğine karşı çıkanlar, bunun ne kadar yersiz olduğunu anladılar.” Ve devamla Polonya’da Türkiye’nin üyeliğinin yüzde seksen oranında destek gördüğünü söyledi. Geçmiş ola! Bu sözleri yirmi-otuz yıl önce duymak isterdik.

Günümüzde artık AB projesi çekici değil. Zaten Abdullah Gül’de meslektaşına cevaben; başka yerler de bakmak gerektiğinin altını çizerek, ticari eksenin Asya’ya kaymakta olduğunu vurguladı. Farkında değil misiniz? Çok uzun zamandır Avrupa’dan yeni bir fikir, yeni heyecan verici planlar, projeler çıkmıyor. Aksine Avrupa adı artık krizlerle, ırkçılıkla, monotonlukla ve ruhsuzlukla birlikte anılıyor.

Aman Allah’ım! Ne günlerdi o günler. Kibirli, zengin, şımarık, Avrupa. Avrupa’nın, Avrupa olduğu zamanlar, ikinci Dünya Savaşı’nın bitiminden; Sovyet Blok’unun çöküşüne kadar geçen döneme rastlar. 1950 – 1990 yılları arası altın çağını yaşadı Avrupa. Üç Akdeniz ülkesi: İspanya, Portekiz ve Yunanistan; birliğe alınarak, AB fonları ile ihya edildi. Adeta hormonlu inekler gibi beslendi, büyütüldü.

Hele o Yunanistan yok mu. Bütün her şeyini Avrupa’ya borçludur. Avrupalılar, geçmişlerini Yunan Medeniyeti’ne dayandırırlar ve bir Helen hayranlığı vardır onlarda. Yunanlı, Yunan Medeniyeti ne kadar şımartılır, övülürse; biz Türkler de bir o kadar yerilir, dışlanırız. Ben bunları birebir yaşadım. Ama Allah’ın sopası yok işte! Onyıllardır AB fonları ile beslenen Yunan şimdi bunun bedelini ödüyor. Anlayacağınız, Yunanlı şımarıktır, tembeldir. Çünkü Yunan, sırtını Avrupa’nın ağa-babalarına yaslamıştır. Başta Almanya olmak üzere, Yunan hamileri vardır. Yunanistan onlar için Türk istilasına karşı bir güvence, bir bariyer oluşturmaktadır. Böylece Yunanlı silahlandı, semirdi, borçlandı ve geleceğinden yedi. Tabi bu arada çalışmayı, üretmeyi unuttu. “Siesta” yapmaya alıştı. Avrupa Troyka’sı kendi açmazı ile uğraşırken şımarık biraderini yarı yolda bırakmak durumunda kaldı.

Yunanistan karıştı. Yunan keyfinden, rahatlığından, edindiği sosyal haklardan ödün vermeye yanaşmıyor. Bir türlü yaşadığı sahte cennet algısından uyanmak istemiyor. Ne yazık ki; hayatın gerçekleri acıdır. Tüm bu yıkıntıları, hayal kırıklıklarını biz Türkler defalarca yaşadık. O yüzden biz şanslıyız. Bağışığız; yokluğa, krize, dışlanmaya… Ama nereye kadar? Bütün bunların bir sonu olmalıydı ve öyle oldu.

Avrupa, kendi geleceği konusunda mücadele verirken, Türkiye bölgesel bir güç haline geldi. Türküye gelişip büyürken; komşuda isyan büyüyor. Komşumuz aynen “Ağustos Böceği” misali kendi gerçekleri ile yüzleşmek üzere acı reçeteyi içmeye zorlanıyor. Akdeniz Oyunları’nı aldığı halde parasızlıktan, yapamıyor. Bırakmak zorunda kalıyor. Varını-yoğunu satılığa çıkartıyor. Kelepir Yunan Adaları, Türk alıcılarını bekliyor.

AB’ye alınmayan, hep kapıda bekletilen Türkiye ne yaptı? Kendi göbeğini kendisi kesti. Üretmeyi, çalışmayı öğrendi. Demek ki; AB’ye giremeyişimizde de bir hayır varmış. Bundan böyle kendileri bizi Birliğe davet edecekler ama boşuna, bu kez biz onları istemeyeceğiz. O günleri de göreceğiz, yaşayacağız. Yeter ki; ulusal bütünlüğümüzü koruyalım. Üretmeye ve çalışmaya devam edelim…

Bu yazı 693 kere okundu

Bu Yazıyı Paylaş: