VAR-DI
Yalnız değildik
sessiz sokaklarda gezerken,
Ardımızdan gelen
olmasa da gelecek vardı bilirdik.
Aramasak da, sormasak da
dostlar vardı görürdük.
Zaten öyle çıkar sevgisi değildi bu,
Bir ekmeği, bir bardak çayı,
bir kaşık yemeği,
Bölüşmeyi iyi bilirdik.
Yalnız değildik
sessiz sokaklarda gezerken,
Belki ölüm, belki kalım,
Belki önüm, belki ardım,
Dostlar vardı bilirdik, aramasak da!!!
Yorumsuz kalmazdı hiçbir tümce,
Gözler anlatırdı konuşmasak da,
Yanmaya görsün bir yürek,
Koşuverirdi ardın sıra sulamaya…
Yalnız değildik
sessiz sokaklarda gezerken,
Bilirdik birileri
söylüyordu ardımızdan
Sevda türkülerini…
Yalınayak koşarken,
Birileri ayaklarımızın altına
sererdi gülleri…
Dost aramazdık yana-yana!!!
Şimdi ne oldu sesiz sokaklara,
Ardımızdan gelen dostlara,
Akşam olunca kelimelerin
beli kırık artık.
Dudaklarımız zoraki konuşmaya,
Bir bardak demli çay,
Bir lokma ekmek,
Muhtaç kaldı bölünmeye… |