VAR-DI

Yalnız değildik

sessiz sokaklarda gezerken,

Ardımızdan gelen

olmasa da gelecek vardı bilirdik.

Aramasak da, sormasak da

 dostlar vardı görürdük.

Zaten öyle çıkar sevgisi değildi bu,

Bir ekmeği, bir bardak çayı,

bir kaşık yemeği,

Bölüşmeyi iyi bilirdik.

Yalnız değildik

sessiz sokaklarda gezerken,

Belki ölüm, belki kalım,

Belki önüm, belki ardım,

Dostlar vardı bilirdik, aramasak da!!!

Yorumsuz kalmazdı hiçbir tümce,

Gözler anlatırdı konuşmasak da,

Yanmaya görsün bir yürek,

Koşuverirdi ardın sıra sulamaya…

Yalnız değildik

sessiz sokaklarda gezerken,

Bilirdik birileri

söylüyordu ardımızdan

Sevda türkülerini…

Yalınayak koşarken,

Birileri ayaklarımızın altına

sererdi gülleri…

Dost aramazdık yana-yana!!!

Şimdi ne oldu sesiz sokaklara,

Ardımızdan gelen dostlara,

Akşam olunca kelimelerin

beli kırık artık.

Dudaklarımız zoraki konuşmaya,

Bir bardak demli çay,

Bir lokma ekmek,

Muhtaç kaldı bölünmeye…

Bu yazı 1656  kere okundu