EL Mİ YAMAN? BEY Mİ YAMAN?
Ata sözünde olduğu gibi bey değil el yaman…!
Bey; burada yerleşik düzeni, yasaları, bazen ev sahibini anlatan mecazi bir deyiştir. Öyle ise ………el; ……… o yerleşik düzenle hatta bazen de devletle, bazen de ev sahibi ile sıkıntısı olan yabanı ifade eder. (Yahu bende sungur gibi işaretler koymaya başladım… neyse) Yerleşik düzendeki rehavet, iç çekişme, yeyip içmekten kaynaklanan hantallık; hareket kabiliyetinin azalması, bey evlatlarının birbirine düşmesi gibi bir sürü sebeple…! Hesabı olan adamı temsil eder. Şimdi tekrar soralım. El mi yaman? Bey mi yaman? Bu yaptığımız tespitler ışığında el yaman. El bazen içerden de olur. Rehavetin, bölünmüşlüğün rahatlığı ile göğsüne kazmayı saplayanı bile, fark edemeyecek durumda olan bey elbetteki yaman değildir. Yaman olan Hesabı, planı, programı olan adamdır. İyide beyin bir programı yoksa elin eline düşmek kaçınılmazdır.
Bu ülkede; Ekonomik yönünden - Güvenlik yönünden - Eğitim yönünden - Kültürel yönden -
Dış politika yönünden - Bunca dışa bağımlılık aslında, bey kim? El kim? Sorusunu bile sorduruyor bana.
“El mi Yaman Bey mi Yaman
Yüreğim daralır, karardı hava Çaresiz kalmışım düşmüşüm dara Açtılar kalbimde, bin türlü yara El mi yaman bey mi yaman görürler.
Göz gözü görmüyor, her yer toz duman Hoşnut bazıları puslu havadan, Geçer mi sandınız, bizi vatandan, El mi yaman bey mi yaman görürler.
Kırıldı kafesler, uçuştu kuşlar, Beyne fırladı kan, çatıldı kaşlar. Nasıl bilsin bunu, akılsız başlar, El mi yaman bey mi yaman görürler.
Baykuş sesi gelir, viranelerden, Ezanlar okunur, minarelerden, Ayrılır erenler, zulmedenlerden, El mi yaman bey mi yaman görürler.
Dururlar kavşakta mevsimler boyu, Ürürler bahçemde, huysuzlar soyu, Sürüp gitmez böyle nesiller boyu, El mi yaman bey mi yaman görürler.
Sefil menfaatler kaybolur gider. Sevinçler tükenir, kedere döner. Kayar gökte yıldız, geceyi böler. El mi yaman bey mi yaman görürler.
Kaf dağının ardı yol olur bize, Koşarız gideriz atlayıp ateşe, Talibiz çileye, çile çekmeye, El mi yaman bey mi yaman görürler
Keseriz göbeği olduğu yerden, Ayrılır mı etle tırnak bedenden, Elbet doğar güneş battığı yerden, El mi yaman bey mi yaman görürler.
Şevki Çiftçi”
İmdi …! El yamansa bey nice |