SAYIN SIRTLAN
“Fabl ya da Öykünce genellikle hayvanların ve bitkilerin konuşmasıdır. Fablların kahramanları genellikle hayvanlardır. Ama bu hayvanlar insanlar gibi düşünür, konuşur ve tıpkı insanlar gibi davranır. Hayvanlar, insanlarda hangi özellik varsa onlara sahiptiler.”
KUZU BAYRAMI
Sırtlan tahtında otururken birdenbire yekindi.
Ve “nerede kaldı benim yemeğim” diye haykırdı.
Emektar hizmetkârı “Sayın asil efendimiz hazır olmak üzere” diye mırıldanabildi.
Sırtlan; “Taze et taze kan istiyorum. Önüme leş getirirseniz, sizi parçalarım.”
Sırtlan; “Hııııııııırrrrr hıııırrrrr.”
Hizmetkâr; “Sayın asil efendimiz hiç olur mu leşleri biz yiyoruz. Sizin için her gün nice genç sırtlanlar insanlar tarafından vurulmayı göze alıp size taze et yedirebilmek için sürülere saldırıyor. Kümeslere giriyorlar.”
Sırtlan; “Hııııııııırrrrr hıııırrrrr.”
Sırtlan; “Bu uğurda ölen genç sırtlanları taktir ediyorum. Onlara tebrik ve teşekkürlerimi ilet.”
Sırtlan; “Hııııııııırrrrr hıııırrrrr.”
Hizmetkâr; “Sayın efendimiz size çok güzel bir haberim var. Gençlerimiz döndüler hem de elleri dolu dolu körpe kuzularla…!”
Sırtlan; “ Tamam o zaman şenlikler başlasın…”
O akşamın sabahı sırtlanlar yeni avlar peşine düştüler.
Efendi sırtlan tahtında, gelecek taze kuzuları hayal ederek.
Uçsuz bucaksız arazilere gözlerini dikmiş dalıp gitmişti.
İmdi…! Fabl’a bir örnek olsun diye sırtlanları konuşturdum. Vallaha başka bir niyetim yok haaaa.
|