Hal-bu-ki!

Hal-bu-ki!

Hal-bu-ki!

Habibe Aydın Tuna

Son Güncelleme: 07 Ağustos 2012, Salı

Haberi Paylaşın:



Sevgim sığınılması güç bir liman oldu artık.

Dolambaçlı yolların, asılsız kaldırımlarında sonsuzluğu açtım sana.

Kapıların ardında kalan düşlerimin yığıntılarıyla boğuluyorum.

Bir haykırsam!

Geçeceğine inandığım bütün sıkıntılarımı;

Omuzlayıp giderdim sonsuzluğa doğru.

Ama biçare ömrümün karanlık yollarında kayboluyorum.

Kahredilmiş hayallerin peşinden sürüklenmek mi istediğim;

Yoksa sonsuzluğa açılan kapıların arkasına gizlenip,

kapılar nereye açılırsa o yöne gitmek mi?

Kestiremediğim çok fazla neden var oysa.

Farklılıklarını gizlemeye çalıştığım hiçbir duygu;

yüreğimin sol köşesinde sıkışıp kalmıyor.

Ben sevginin merhametine sığınmadan,

Yaşamaya çalıştığım her dakika da;

acınmaya mahkum sokak çocukları gibi,

sokuluveriyorum merhametin kollarına.

Şimdi kaçmak isteğim kadar,

karanlıklar da törpülense kanatlarım.

Hiçbir kırıntı kalmasa ücra köşelerinde yüreğimin.

Ve sonsuzluk ölümüme deyin,

Kapatsa gözlerini yüreğime…

Hiçbir umutsuzluk perdelemese düşlerimi.

Ve ben hep;  biz kalarak yürüsem umutlara doğru.

Sporda Öne Çıkanlar

Siyaset Haberleri