Anı Yaşamak

Anı Yaşamak

Anı Yaşamak

Habibe Aydın Tuna

Son Güncelleme: 15 Kasım 2012, Perşembe

Haberi Paylaşın:



Anı Yaşamak

 

İçim bir hoş,

Müsamaha göstersem mi bilmiyorum bu hisse.

Bir burukluk bir mutluluk, bir hissiyat.

Nedeni olmak zorunda değil elbette ki.

Ne zaman güneş çıksa içi açılan insanları düşünüyorum,

Bende bir terslik olmalı öyleyse;

Bulutlar çökünce içi açılan bir ben miyim acaba?

Havaya sokan sebepler den başı çeken bulutlar…

Bulut-bulut olup yağsanız şöyle,

Üstüme-üstüme,

Belki hissederek belki seyrederek dokunsam rüzgarınıza

Dolansam şarkıların girdabında,

Kapatıp şöyle gözlerimi, dalsam uzaklara,

Yalnızlığı tatma hissiyle kalsam baş başa.

Sonra sorgulasam;

Gözlerimi, ellerimi, fikirlerimi, saçlarımı,

Cevap vermeseler de sormakla yetinebilsem…

Ezgilerde dolaşıp kaybolmak böyle bir şey olsa gerek.

Yalnızlığı, yorgunluğu ve hissetmeyi özleyen herkes karamsar olmak zorunda mı?

Zaten her zaman mutluluğu istemek de bir bencil bir karamsarlık değil mi?

Bakış açımı zorlayabildiğim kadar düşünebilirim.

Ama anı yaşamalı insan!

Neyse o olmalı, o an neyi gerektiriyorsa onu yapmalı.

Mutsuzluk mu geldi? Hoş geldi.

Mutluluk mu geldi? Hoş geldi.

Gitmeye mi karar verdi? Yolu açık olsun.

Kalmaya mı karar verdi? Başım gözüm üstüne.

Hadi işte,

Şartlar ne gerektiriyorsa kabullenip yaşamayı dene,

Gör bak; her halini her halinle yaşamayı daha çok seveceksin.

Mutluluk ve Mutsuzluk ayrı ama anı yaşamak başka ayrı…

 

Sporda Öne Çıkanlar

Siyaset Haberleri