Tomurcuk

Tomurcuk

Tomurcuk

Habibe Aydın Tuna

Son Güncelleme: 02 Aralık 2015, Çarşamba

Haberi Paylaşın:





Biraz Hatııra / 23.07.2006


Tomurcuk 
 

Zaman ne çabuk tüketti değli mi kendini.

Oysa ne dün gibi hatırlıyorum o ilk günü.

Varlığının çocuksu düşlerinde kaybolurdu bütün düşlerim.

Sensizliği seninle aşardım ve  bütün zorlukları.

Varlığın ve yokluğun asla bilinmezdi.

Sen gelirdin ve bir göz yaşıyla bırakırdın beni olduğum yerde.

Hep gitmeler ve hep bilinmezlikler kovalardı beni.

Sarmaya doyamadığım ve dokunmaya kıyamadığım bütün hıçkırıkları bir kenara atıp sarılırdım bütün sıcaklığımla sevdana.

Yas dolu matemlerde sürünürdü benliğim.

Sensizliğin kör kuyularında biçare dolanırdı ayaklarım.

Yürüdüğüm o yollarda hep seni bulur,

oturduğumuz banklarda hep seni görürdüm.

Asla bitmeyecek bir umudun peşinden gitmemeliyim derdim hep kendime.

Bilinmeliydi her şey. Gün gibi ortada olmalıydı.

Söylenecek çok şey olmalıydı diye düşünürdüm.

Unutmak kelimesine lügatim da asla yer vermezdi.

Yastayım!!!

Her kesin güle oynaya başladığı günlere;

Ben uyanır uyanmaz karanlıkları anlatırdım.

Belki seneler sonra aştığım bütün zorlukların

Arkasından bir göz yaşı döker yüreğimin tomurcukları.

Açmamaya mahkum edilmiş bir tomurcuk.

Sporda Öne Çıkanlar

Siyaset Haberleri