Analardı Yüreği Dağlanan

Analardı Yüreği Dağlanan

Analardı Yüreği Dağlanan

Remziye Çelik

Son Güncelleme: 13 Ekim 2016, Perşembe

Haberi Paylaşın:



Kurban bayramýnýn ikinci günüydü zilimiz çalmýþtý, Kýzým, panjurlu kapýnýn ardýndan ‘’kim o ‘’diye seslendi Buruk bir ses ‘’Doðan beyin evi mi?’’ diyordu.

Kurban bayramının ikinci günüydü zilimiz çalmıştı, Kızım, panjurlu kapının ardından ‘’kim o ‘’diye seslendi Buruk bir ses ‘’Doğan beyin evi mi?’’ diyordu. Kızım kapıyı açtığında tanımadığı bir bayan ve bir erkek karşısında duruyordu. Gelenlerin yabancı olduğunu görünce ‘’anne bakar mısın?’’ diye seslendi. Kapıya doğru geldiğimde; ‘’Özür dileriz sizi rahatsız ettik biz Doğan beyi ziyaretine geldik’’ dediler. ‘’Ben doğan beyin annesiyim özür dilerim ama sizi tanıyamadım’’ dedim. Kadın kendini tanıtırken boğazında düğümlenen sözleri çözmeye çalışarak ve gözlerindeki yorgun bakışları frenleyerek, ‘’Ben Mersin şehidimizin annesiyim bu da diğer oğlum.’’ Dedi. Şehidimizin adını söylerken, o anda, başımdan aşağıya kaynar sular dökülüp, tüylerimin diken diken olduğunu, içimin acıdığını fark ettim Diğer şehitlerimizin de , gide bildiğim kadar camiye mezarlığa ve taziyelerine gitmiştim. İçi parçalanan annenin feryadını, sessizce içine gözyaşlarını akıtan babaların gözlerindeki yaşları, eşlerinin çaresizliğini, bacılarının körpe fidan kardeşlerinin kahpe kurşunlar ile can veren ağıtlarını nasıl unutabilirim ki? O anı yaşamanız lazım. Farz-edin ki kapınız çalıyor, evinize bir şehidimizin annesi ve kardeşi geliyor Onur duyarak baş tacı ediyorsunuz lakin iç yangınına merhem olamıyorsunuz. İçindeki yangını, evlerine düşen ateşin külü dudaklarından alev alev dökülürken, seçtikleri kelimeleri zırhlayarak, koruma altına alarak, seçe seçe telaffuz ediyorlar. Kadın ‘’öncelikle özür dilerim, oğlunuz Doğan bey bir sohbetimizde evinizi tarif etmişti Ne zaman yardıma ihtiyacım olsa tek telefonumla yardımıma koşan bu hayırlı evladın ailesini tanımak istedik Habersiz geldiğimiz için kusurumuza bakmayın lütfen ‘’diyordu. ‘’Doğanı bir kaç kez telefonla aradık uyuyor ola bilir dedik tarifi üzerine evi bulduk geldiğimizden de haberi yok zaten.’’ İçeri davet ederek ‘’buyrun lütfen Doğan gece vardiyasından olduğu için telefonu sessizde yatıyor siz buyurun ben uyandırırım sizi görünce sevinecektir.’’ Dedim. Tanışmadan sonra sohbetimize devam ediyorduk. Konu şehitlerimize gelince nasıl ne konuşacağımı bilemedim ilk kez bu kadar zorlanıyordum karşımda gözlerinde biriken yaşı engellemeye çalışan şehidimizin annesi ve erkek kardeşi vardı Anne yüreğiydi evladının canının yanmasını istemiyordu yeterince acı çekmişlerdi. ‘’İsterseniz diğer odada kahvemizi içe biliriz hem de gençler sohbet etsin biz baş başa iki anne dertleşiriz’’ dediğimde memnun oldu. Birlikte oturma odasına geçtik sohbet etmeye başladık Anlattıklarını dinledikçe o an içime baltayla vursanız inan ki canım hiç yanmazdı Gözyaşları içinde ağlıyor hıçkırıkları boğazında düğümleniyordu ‘’Tam 110 gündür evden çıkmadım çıkamıyorum ayaklarım bedenimi taşımıyor Şehit yavrumun kurbanını almak için Doğan’ın yardımıyla dışarı çıktım kurbanını aldım. Bugün de kestirdim dağıttım ‘’Doğan'ımı görmeden eve götürme beni oğlum dedim. Geldik oğlumla işte.’’dedi. ‘’ Başımızın üstünde her zaman yeriniz var ne zaman isterseniz kapımız sonuna kadar açık’’dedim Vatandan Bayraktan Kardeşlikten şehitlerimizden konuşurken ‘’Ne yapa bilirim’’ diyordu anne’’ terörü durdura bilmek için ne yapabilirim ne yapa biliriz? Başka Mehmetçiklerimizin canı yanmaması için ne yapmalıyım Nereye baş vurmalıyım hangi okulu bitirmeliyim Dilim nerde nasıl dönmeli eğitimse eğitim bağrını yırt deseler hiç düşünmeden seve seve yırtarım Vatan için Bayrak için En önemlisi de Cumhuriyet için Dinmiyor diyor içimde ki ateş evladımın acısı evlatlarımızın acısı dinmiyor Nasıl ne olacak ülkemin hali bu akan kanlar ne zaman duracak?’’ Elinin tersiyle gözünden akan yaşları yanaklarına süzülürken siliyor, ‘’dayanamıyorum kızım evlat acısı içimi dağlıyor dayanamıyorum’’ diyordu Konuşma arasından söylediği sözü ağzından ikinci kez duyuyordum ve içimi parçalıyordu. ‘’Ben oğlumu severken hep ak sakallı dede olasın derdim! Oğlum şehit olmuştu yalvardım yakardım yüzünü gösterin dedim Ensesinden vurulup çenesinden çıkan merminin yerine koyulan pamuğu görünce, ,!Ben oğluma ak sakallı dede olasın derdim! Bak oğlum yaşlanmadan ak sakallı dede oldun!’’ diyordu ağlayarak. Yanaklarını kavuran yaşları elleriyle silerken titreyen sesini frenliyordu içimdeki ateşi körüklüyordu ‘’O bayram geçirdiğim buruk bir bayram oldu evden dışarı adam atasım gelmemişti Doğan her zaman halimi hatırımı soruyor yapılacak bir işim varsa hemen koşarak elinden geldiğince yardım ediyor Bir sohbet anından evinizin olduğu yeri anlatmış, balkonumuzda Koca bir Türk Bayrağı var orası bizime evimiz derdi Rahmetli oğlum bundan sonra her yıl kurbanı ben keserim anne siz kesmeyin dedi bana. Kısmet olmadı oğluma, onun yerine ben kestirdim yavrum Hayatımda hiç kurbanla uğraşmadım oğlumdan sonra da eşimi kaybettim böyle işlerde yol yordam bilmediğim için Doğan’dan yardım istedim Sabah erkenden birlikte gidip kurbanımızı aldım oğlumun hayrına kesip dağıttık Allah Doğandan razı osun diyordu Vefalı evladın ailesini ziyarete gidelim dedim’’ Bize gelirken de kurban etinden getirmişlerdi ve o kurban etine baktığımda olduğum yerde dondum içim bir kez daha yanmıştı yaşadıkları acının izahı yoktu biliyorum Bu vesile ile bizleri ziyarete gelen şehidimizin annesi ve kardeşi ‘’Toprak bir oğlumu aldı Şimdi bir oğlum kadar seve bileceğim Oğlunuz Doğan’ımın yarısı sizin yarısı benim, olur mu? diyordu Şehidimizin annesinin o ağıdı, her şehit haberinde, içimi bir kez daha parçalıyor ve kulaklarımda her defasında yeniden haykırıyor yankılanıyor.
Kanla çizilen vatan topraklarımızın terörün kirli ellerinden uzak huzur istiyoruz . Türkiye’yi yasa boğan hain terör saldırılarını kınıyor çıkan çatışmalarda hayatını kaybeden şehitlerimize bir kez daha Allah’tan rahmet, yakınlarına başsağlığı ve sabır gazilerimize ve yaralılara acil şifalar diliyorum. Şehitler Ölmez Vatan Bölünmez Ankaranın Başkent Oluşunun 93. Yıl Dönümü kutlu Olsun ...Saygılar...Remziye Çelik
 
Yazımın son sözlerini Çocukluk arkadaşım Ali Kaplan 'ın sözüyle son veriyorum ... 'Analardı yüreği dağlanan Anadolu gibi '

 

Sporda Öne Çıkanlar

Siyaset Haberleri