BAK BEN BÜYÜDÜM BABA!-1

BAK BEN BÜYÜDÜM BABA!-1

BAK BEN BÜYÜDÜM BABA!-1

Ali Kaplan

Son Güncelleme: 16 Ağustos 2017, Çarşamba

Haberi Paylaşın:



Buğra bugün sabah çok heyecanlıydı. Çünkü ailece planlamış oldukları tatil başlıyordu.

BAK BEN BÜYÜDÜM BABA!-1

 

Buğra bugün sabah çok heyecanlıydı. Çünkü ailece planlamış oldukları tatil başlıyordu.

Zaten günlerdir uyuyamıyordu. Kardeşi Eda da çok heyecanlıydı.

Buğra bu yıl 8. Sınıfa geçerken kardeşi Eda da 4. Sınıfa geçmişti.

            Annesi Elif de çok yoğun bir iş ve ev temposundan sonra tatili özlemişti. O da izin almıştı.

            Tatili hepsi hak etmiş olsa da babası özellikle çocukların karnelerinden de memnundu.

“Başarının notlarda değil hayatta olduğunu “ söylerdi.

Annem ve babam  bu tatili dağ tarafında bir motelde yapmaya karar vermişlerdi. Küçük bir göl de vardı. Buğra’ya amcası balık avlaması için olta takımı bile almıştı. Dayısı da küçük bir çadır almıştı. Kardeşi ile beraber oyunlar oynamaları için. Aile büyükleri her ikisini de çok seviyorlardı.

Zaman zaman babası kardeşi Eda’yı göstererek, kendisine “ Sen büyüdün artık” diyordu. Okula gidiyor olmasına rağmen ne olduğunu pek anlamıyordu.

Ama bu konuşmalar hoşuna da gidiyordu.

Annesi yolda giderken yemeleri için pasta, börek hazırlamıştı.

Kahvaltıyı yolda yapmayı düşündükleri için termosla çay hazırlamıştı. Kardeşi ve kendi için de süt ve meyve suyu.

Çok sevdikleri kuşları “Afacan”ı da teyzesine bırakmışlardı.

Tüm hazırlıklar tamam gibiydi.

Babası son bir kontrol yaparak evden çıktı.

Annesi “babasının her zaman arabayı dikkatli kullandığını” söylerdi. Hiç kaza yapmamış.

Annesi bunu söylediğinde babası her seferinde ;

“ Tek taraflı dikkat yetmiyor, kaza olmaması için her iki tarafında dikkatli olması gerekir “ derdi.

Yukarı dağ yoluna doğru hareket ettiler. Daha önce kendisinin gitmediği ama anne ve babasının evlendikleri ilk gittikleri bir yerden bahsediyorlardı. O zaman tanışıp görüştükleri bir aile vardı. Aradan yıllar geçmesine rağmen hala görüşüyorlardı. Ahmet amcaları.

 

 

Yağmur Başlıyor

           

            Dağlara doğru yaklaştıkça hava bulutlanıp serinlemeye başlamıştı.

            Babası;

-          Dağ havası böyledir, serin ve yağmurlu, mis gibi çam ağaçları, kuşlar ve doğa…”

Çok mutlulardı.

-          Biraz ileri de bir çeşme var orada kahvaltımızı yapar devam ederiz” dediğinde babası annesi;

-          Evet pasta, börek hazırlamıştım o çeşmenin suyundan bir de çay demler devam ederiz

O anda babasının telefonu çaldı.

Hafifçe yavaşladı, sağa yanaşıp;

“ Ahmet bey arıyor, geleceğimizi söylemiştim”.

-          Efendim, günaydın Ahmet bey. Evet yola çıktık 1 saate varırız ama yolda ki çeşmede bir kahvaltı molası verelim diyoruz”

-          Olmaz sizi bekliyoruz,  kahvaltıyı beraber yaparız mola vermeden yavaş yavaş gelin”

Babam annemin yüzüne dönüp baktığında annemim tamam işaretini alarak,

-          Tamam, geliyoruz dedi.

Yola devam ettik.

      Babam araba kullanırken, kurallara özellikle dikkat eder, emniyet kemerlerini takmamızı ister kontrol eder, çöpleri asla atmazdık, yolda durur çöp konteynırına atar devam ederdik.

      Hafif yağmur başlamıştı. Şiddetli değildi.

Babam;

-          En tehlikeli andır, yollar çok kaygan olur, daha da dikkatli gitmek gerekir” diye anneme bahsederken biz de dikkatlice dinliyorduk.

Karşımızda bir araba bize doğru bir şekilde hızlı ve kontrolsüz geliyordu.

Babam;

-          Telefonla konuştuğu için bizim tarafa geçmiş, çok hızlı bir şekilde üzerimize geliyor.

Çok hızlı frene bastı galiba, çok şiddetli sesler sonrasında…

Ne olduğunu hatırlamıyorum

Uyandım, arabamız devrilmişti.

Annem, babam ve kardeşim ayrı ayrı yerlerdeydi. Üzerlerinde kan vardı.

 Ağlamaya başladım. Sonra babamın sözü aklıma geldi

“Sen artık büyüdün”

Babamın telefonunu aramaya başladım. O da kenara savrulmuştu.

Hemen aldım. Öğretmenimin öğrettiği gibi “112” yi aradım. Ağlamadan, olayı anlatıp yerimizi anlatmaya çalıştım.

….

Bir haftalık beklemeden sonra o gün güneşin doğuşu ile birlikte babam gözünü açmıştı, 

Kaza da karşıdan gelen arabanın bize çarpmaması için sağ tarafa döndürmeye çalışmış ancak  araba onun olduğu yere çarparak aracımızı devirmişti.

Bir haftadır uyutmuşlardı. Annem ve kardeşim ona göre daha iyiydi.

Sonra elini tuttum

Ve gözlerini açtı.

Annem, benim 112 yi aradığımı söyledi.

“Sen büyüdün oğlum , benim oğlum büyüdü” dedi.

Gözünden yaşlar aktığını gördüm.

“Evet baba ben artık büyüdüm “ dedim

Öğrendiklerimiz bizim ve sevdiklerimizin hayatını kurtarır.

 

Sporda Öne Çıkanlar

Siyaset Haberleri