FEDAKARLIKTAN DA ÖTE

FEDAKARLIKTAN DA ÖTE

FEDAKARLIKTAN DA ÖTE

Ali Kaplan

Son Güncelleme: 08 Şubat 2018, Perşembe

Haberi Paylaşın:



Yine koşturmaca içerinde olduğum bir sabahtı. Alelacele işe yetişmeye çalışırken bir yandan da çantamı düzenleme gayretiyle yola çıktım.Hemen ilk gelen minibüse el kaldırdım.

FEDAKARLIKTAN DA ÖTE

     

Yine koşturmaca içerinde olduğum bir sabahtı. Alelacele işe yetişmeye çalışırken bir yandan da çantamı düzenleme gayretiyle yola çıktım.Hemen ilk gelen minibüse el kaldırdım.

Parayı uzattım.

Şoför,

-          Para kalsın, dedi

Şaşırdım ilk anda baktım

            Tanıdım o anda, ortaokuldan, samimi arkadaşım Hasan.

-          Teşekkürler. Sen Hasan değil misin? Diye sordum

-          Evet

-          Gazi Lisesi Ortaokul kısmından

-          Evet.Ali

-          Nasılsın?

-          İyiyim, koşturmaca devam daha doğrusu direksiyon sallamaya

-          Okul?

-          Anne babamı lise birinci sınıftayken kaybetmiştim hatırlarsan.

-          Evet tekrar başın sağolsun.

-          Teşekkürler. Okula devam edemedim.2 küçük kardeşim vardı.Çalışmak zorundaydım. Bazen simit sattım, bazen ayakkabı boyadım, bazen de inşaatta çalıştım. Sonra şoförlük derken işte gördüğün gibi şükür halime.

-          Tebrikler dedim. Peki kardeşlerin?

Arada para verilip, üstünü geri vermeler, durakta inmeler derken ineceğim durağa da yaklaşıyordum.

-          Okudular biri öğretmen oldu, biri de iç mimar. Çalışıyorlar şükür.

-          Tebrikler, senin gibi bir ağbileri olmaları onların en büyük şansı.

-          Benim de en büyük şansım ben okuyamadım ama okudular.

Durağıma gelmiştim. Telefonunu aldım. Görüşmek konuşmak için . Minibüsten indim. Teşekkür ederek. İşe doğru hızlı hızlı yürümeye başladım.

            İnince o anları yeniden düşünmeye başladım.

Hasan, ortaokulda en yakın arkadaşlarımdan biriydi, dersleri çok iyiydi ve  çok çalışkandı. Ben düz liseye kayıt olmuştum onun notları çok iyiydi ve iyi bir Anadolu Lisesi’ni kazanmıştı.Liseye başladıktan sonra anne ve babasının vefatını duymuştum. Birkaç kerz de taziyeye gitmiştim. O zaman da okulu bırakacağından bahsediyordu, kısa bir süre ara vereceğini düşünmüştüm. Meğerse hiç gitmemiş.

            Kendi çok başarılı bir öğrenci iken anne ve babasının vefatıyla ailenin bütün sorumluluğunu üzerine alarak kardeşlerinin okuması için kendini geri plana itmek bu FEDAKARLIKTAN ÖTE bir duygu olsa gerek.

            Bu benim arkadaşım , ama toplumumuzda böyle anneler,babalar,ağbiler,ablalar yok mu? Büyükleri okusun diye mücadele edenler küçükler  yok mu? Var elbette bunlar toplumun gizli kahramanları.

            Ona minibüsten inerken “ Bak Hasan, fedakarlıkla kardeşlerine örnek oldun ve , onların hayat mücadelesini kazanmalarına en büyük desteği verdin , ben hala okuyorum Yüksek Lisans yapıyorum. Sen onlara örnek olmaya devam etmek için okuluna kaldığın yerden devam et”

            (Biraz hayal biraz gerçek olan bu paylaşımda yazma fikirini oluşturan değerli arkadaşıma teşekkür ederim).

 

            Sağlıklı günler dileğiyle.

Sporda Öne Çıkanlar

Siyaset Haberleri