Mut ateşi

Yaz aylarında iki güzide ilçemize gitmek isterseniz mutlaka bana danışın. Derim ki sıcakla aranız iyi değilse Mut’a ikindin gidin. Yayla havası istiyorsanız günün her günü Gülnar’a gidin…Buz gibi.

Hele hele Ağustos sıcağında daha bir düşünün. Mut’a öğle sıcağında gittim. Zeynel Abidin suyundan içtikten sonra Mut yoluna döndük ve sıcağı adeta yemeye başladık. Hani odun alevleri insan boyuna ulaşınca alev yangını yüzüne çarpar yakar sizi.  işte öyle çarpıyordu Mut’un sıcağı insanın yüzüne…

Bir güzel yanı ise Gülnar’ın tepesinden Mut ovasını seyretmek… Mut’un boz dağları adeta gökyüzü ile birleşmiş sanırsınız. Hele hava net ise… görmeye doyamazsınız… Uçsuz bucaksız Mut ovasını.

Mut deyince kıraç sandığınız toprakları yeşile boyanacağı günleri özlerdim. Bu gittiğimde yeşil oranı bir hayli artmış. Özel  teşebbüslerin, girişimci ruhlu çiftçilerin bilek güçleri bu ovaya mührünü vurmuş ve yeşile bürümüş Mut’u.

Ekili araziler Mut’a giriş yolu boyunca dikkati çekiyor. Sağlı sollu arazilerde ekili olan meyve ağaçları, sebze bahçeleri, modern sulama sistemi ile adeta yeşile boğmuş kıraç toprakları.

İLÇE TARIM BAŞARILI

Konu hakkında Mut ilçe Tarım Müdürü Murat Orhan ile de sohbet ettim. Önce İlçe tarım binasının yerini bulamadım. Birilerine sorarken “Menderes” isimli bir vatandaş “sizi götüreyim” dedi. Arabası ile bize yol gösterdi. Allah kendisinden razı olsun.

İlçe Tarım Müdürü hizmet aşkı ile yoğrulmuş devlet memuru. 8 yıl önce de sohbet etmiştim. O zamanlar yeniydi ama şimdi baktım ki tecrübe  ve bilgi Mut’un çehresini değiştirmiş. Öyle ki işsizlik oranı tarımın sayesinde %4, boş tarım arazisi bulmak ise bir hayli zor. Hiç yok.

Ne diyelim. Müdürümüze sağlıklı ömür dileyelim.

Mut ateşi var ama nem yok. Bu sayede Mut’un tüm ürünleri kaliteli, lezzetli ve bereketli… Bu iklime de “mikro klima”diyorlar.

Bu yazı 1920  kere okundu