Bugün yıldızları toplayıp, karanfil demetlerine ekledim senin için.
Bugün denizlerden dalga sesleri topladım senin için.
Dağların yeşilinde, mavilikler akladım. Dünden özel, anılar yaşattım.
Hatıraların çokluğunda, yalnızlığın koynunda sevdaları hatırladım.
Bugün bir çocuğun, gözyaşları gibi,
Sevgimizi büyüttüm yağmurlarla.
Her şeyin bitimi gibi, her başlangıcın sonunu getirdim.
Bir ağaca yaslandım, ve bizi anlattım senin için.
Yolculuklara el salladım.
Pencerelerde saçlarını seyrettim,
Gözlerini, günlerime ekledim.
Bugün bir kelepçenin son kilidini açmak gibi,
Açtığım her özgürlükte bizi mahkum ettim senin için.
Her yaranın, kabuk bağlayışları gibi, kapattığım parmaklıklara yaslandım senin için.
Sonsuz acıların girdabına salınarak sabrettim.
 Alışamadığım yoksulluğuna alıştım.
Demlenen çay tanelerinde yudumlandım. Beklediklerimin arkasına gizlenip, beklemediklerimi düşündüm.
Bugün özlenmeyi unutup, özlediğini hissettim senin için. 
Dünüm gibi yarınlara kol açtım.
Yıkık düşlerini askıya asıp, umutlara yol açtım.
Karanlık uçurumlardan sıyrılıp, asılsız şarkılar dinledim senin için.
Bugün bir acının, umuda yolculuğunu hatırlatan türkülere benzedim.
Sahilde martıların seslerini duymadım. Anımsamaya çalıştığım her şeyi silip attım.
Vasatî yüreğinde yer bulamayıp, kenara çekildim senin için.
Bugün uzakları düşünüp, yakınına uğramadım. 
Güneşi ala-bula yaşadım.
Her şeyin özelini silip, sana bıraktım koca dünyayı.
Ortalama yaşların, masum düşlerinde kendimi aradım. 
Zamanı saatimden ayırıp, duvarlara koydum senin için.
Bugün çiçekleri kırlardan toplayıp, vazolara koydum.. 
Tüm heybetine rağmen bıraktım hayatımı.
Bugün kızgınlığımı üç kuruşa harcadım,  senin için.
Seni sana bırakıp, beni benden ayırıp yüreğinden kaçtım senin için.
Şimdi tüm sadeliğimle,
Umudun en karanlığında,
Bir selamımla gelir misin benim için?