Şüphe
İnsan bu, şüphe duymadan yaşayamıyor. Acaba, neden, düğün değil bayram değil…, merak uyandıran her konudaki soruların karşılığında bir şüphe uyanır.
Şüphe iyi midir? Aslında iyi değildir.
Kişinin sağlığını bozar, ümitsiz hale getirebilir, sosyal yaşamı körleştirir ve yalnızlaştırır. Daha birçok olumsuzlukları vardır şüpheli davranmanın. Nişan bozar, evlilikleri bitirir, yaşamı kör sağır yapar.
Peki birinden kuşkulanmadan yaşamak nasıl bir şey olur, hiç denediniz mi?
Yani şöyle diyelim: Küçük bur toplulukta sohbet ettiniz ve bir müddet sonra oradan ayrıldınız, giderken, “acaba benim hakkımda ne düşünüyorlar ne konuşuyorlar, iyi mi kötümü söylüyorlar? O niye katılmadı, bu niye katılmadı gibi” sorularla düşünceli giderseniz bir sonraki toplantıya kadar o sorularınız sizi sürekli rahatsız edecektir. Üstelik dedikodu kısmı işleme girerse vay halinize… O topluluktan samimi olduğunuz bir arkadaşınız size gelip o şöyle dedi bu böyle dedi gibi olmayan konuşmaları size aktarırsa, zaten siz kendinize sorduğunuz sorulara yanıt ararken, yanıtın ayağınıza geldiğini düşünür ve doğru kabul edip arkadaşlarınızla aranız açılır… Belki daha kötü sonuçları olabilir. Bundan kaçınmanın en iyi yolu, toplantıdan çıktıktan sonra meraklı olmamaktır. Kim ne yaparsa yapsın, kim ne derse desin 'kendi yolumdan gidiyorum' sözleri bence daha geçerli olacaktır. Yani bu gibi durumlarda umursamaz olmak…
Böylece daha huzurlu bir sosyal yaşamınız olur.
İslam İnancımıza göre şüpheden kaçınmak gerekir, ama sağ duyu dediğimiz hislerimizin yanılmadığı anlar da olmuştur. Bir ortama girmeden önce rahatsız olur muyum düşüncesine kapılırsanız duygunuza güvenin ve onun dediğini yapın. O ortama katılmayın! Ayrıca rahatsız olduğunuz kişiler var ise onlarla aranıza mesafe koyarsanız yine sosyal yaşamınız huzurlu olacaktır.
Ayrıca sözünde durmayanların ısrarlı istekleri karşısında kesinlikle şüphe duyun çünkü bazen şüphe duymak kişiyi korur. Gerçekleri ortaya çıkartır. Ancak aşırısı yine zarardır. Tedbiri elden bırakmayıp dikkat etmek gerekir…
En iyi örnek günümüzden ABD Başkanı Tramp'ın İran ile yapılacak olan barış görüşmelerinde; İran'lıların ‘Tramp'a güvenmiyorum sözleri’ gibi… İran yönetimi şüpheli davranıp tedbiri elden bırakmıyor.
Sağlıcakla Kalın!
****
İslam inancına göre, temel iman esaslarından (Allah'ın varlığı, kitaplar, melekler vb.) şüphe etmek imana zarar verebilir. Ancak kalbe gelen, kişinin rahatsız olduğu ve reddettiği vesvese (düşünce şüphesi) günah değildir, aksine imandan sayılır. Şüpheli şeylerden kaçınmak tavsiye edilse de, irade dışı şüpheler inancı bozmaz.
Şüphe (kuşku), bir durumun doğruluğundan, gerçekliğinden veya bir kişinin güvenilirliğinden emin olamama, kararsızlık ve güvensizlik hissetme durumudur. İnanç ile inançsızlık arasında kalma, emin olamama duygusu olarak tanımlanan şüphe, Arapça kökenli olup "belirsizlik" ve "benzerlikten doğan karıştırma" anlamlarına gelir.
Şüphelenmek, dozunda olduğunda gerçeği arama, analiz etme ve kendini koruma adına faydalı bir mekanizmadır. Ancak aşırı, yersiz ve sürekli şüphecilik, paranoya veya OKB gibi ruhsal sorunlara yol açarak sosyal ilişkileri bozar ve kişiyi yalnızlaştırır. Özetle; sorgulayan "sağlıklı şüphe" iyidir, takıntı haline gelen "marazi şüphe" zararlıdır.